Vrijwilligersdag
27 maart 2013 - Durban, Zuid-Afrika
In de derde week van je vrijwilligerswerk bij Be More krijgen alle vrijwilligers de kans om de andere projecten van Be More in de buurt te bekijken. Zo een kans wou ik niet laten liggen, want op deze manier kan ik me een beeld vormen van de andere projecten in de buurt van Durban, ontmoet je de andere vrijwilligers terug en krijg je te horen hoe zij het project ervaren.
Ik werd 's ochtends vroeg opgehaald door een busje en we reden vervolgens door naar elk project om de vrijwilligers op te halen, tot we uiteindelijk zo een 1u van Durban midden in de velden belanden. Het laatste project wordt dan ook niet voor niets The farm genoemd. De jongens die daar werken zorgen voor de kinderen van de boeren die overdag op het veld werken. Ze geven ze tevens onderwijs en zorgen voor enkele weeskinderen die, als ze groot zijn, de kans krijgen om te werken op het veld van de oprichter van het project. Alles is hier primitief, vooral hoe de vrouwen en kinderen van deze boeren leven.
Het volgende project dat we bezoeken is Palm tree. Dit is een day care en tevens een weeshuis. Persoonlijk vond ik dit een erg mooi project. Het heeft denk ik vooral te maken met hun aanpak ivm kinderen met een mentale achterstand. Deze kinderen krijgen les, net zoals de andere kinderen in het weeshuis, maar de les wordt apart gegeven en in kleine groepjes van vier. Wat je vooral ziet in Zuid-Afrika is geen scheiding is de verschillende soorten onderwijs. Zowel kinderen met een verstandelijke beperking als kinderen met een fysieke handicap en tevens kinderen zonder achterstand krijgen samen les. Er is dus totaal geen aandachtig voor kinderen met een beperking. Bij het project van Palm tree dus wel. Er wordt tevens gekeken naar de kwaliteiten die de jongeren vertonen. Er zijn bijvoorbeeld een groepje kinderen die heel graag sieraden maken. Ze verkopen deze aan iedereen die op bezoek komt. Van dit geld komt een deeltje terecht op hun persoonlijke spaarrekening en van de rest probeert men elk jaar een groepsuitstap mee te organiseren. Er was tevens een jongen die graag het geld ontvangt en beheert. Men laat hem hier dan ook in oefenen.
En zo zijn er dan ook nog heel wat andere projecten waar we zijn langsgereden. Het meest aangrijpende project was Bobbi bear. Ik denk dat iedereen bij het verlaten van dit project een krop in zijn keel had. De inhoud is sterk vergelijkend met mijn project, alleen vangt men bij Bobbi bear kinderen op na een verkrachting of huiselijk geweld ipv volwassenen. Het hartverscheurende onderdeel bij elke interventie is de de rode rugzak die ze bij zich hebben. Hierin zit wat eten en een drankje voor de kindjes, plastic handschoenen om geen bewijs van de dader uit te wissen, een zuivere onderbroek en een bruin zakje voor de besmeurde onderbroek dat dient als bewijsmateriaal en tot slot een maandverband. Allemaal dingen dat een klein kindje niet hoeft te zien. De vrijwilligers nemen tevens een beer mee, vandaar de naam, waar het kind het trauma op kan tekenen. Dit gaat iets gemakkelijker dan er over te praten en leidt later tot bewijsmateriaal tov de dader. Je kan je dus wel voorstellen dat het na dit verhaal stil was in de auto.
In het verre Zuid-Afrika wordt er ook nog steeds gewerkt. Op maandag kwam er een case binnen waarbij moeder en vader een klacht wilden neerleggen tegen hun zoon. Deze zoon bleek om onbekende redenen steeds agressief te worden, niet alleen tegen materiaal in huis, maar ook tegen de ouders. Voor mij voelde het vreemd aan dat niemand vroeg naar de eventuele redenen van zijn agressiviteit. Er werd vrij snel een document opgesteld met alle dingen die hij niet meer mag doen in de toekomst. Indien hij toch nog iets stukmaakt of zijn ouders aanvalt, kunnen ze de politie bellen en zal er vrij snel een rechtszaak tov de jongen plaatsvinden. Ik vond het verbijsterend om te zien hoe licht ze hier over gaan. Ik merk vooral dat mensen een actie of een officieel document erg waarderen. In België zouden er eerst gesprekken met beide partijen plaatsvinden voor er een dergelijk document zou worden opgesteld. Ik was vooral geïnteresseerd in de oorzaak van de agressie, zeker wanneer ik in het gesprek hoor dat hij maar geen werk kan vinden en als jongen van 18 enkel voor de televisie ligt. Ik probeer hierover door te vragen, maar ik merk dat de ouders zelf niet denken te weten waar de agressie vandaan komt.
Op het einde van de week kregen we te maken met mensenhandel.
Er kwamen tevens twee meisjes het kantoor binnen die heel de weg hadden gelopen van Kimberly tot Durban. Toen ze eindelijk hier waren, bleek dat ze eerst hun geld moesten terugverdienen en dan pas konden ze zelf geld 'verdienen'. Ik vond het verschrikkelijk en was opgelucht dat ze ons hadden gevonden. Ze konden geen Engels, dus alles gebeurde in het Zulu. Best interessant om deze kliktaal eens te horen. Het verhaal van de mensenhandel kan ik niet afmaken, want opeens waren de meisjes weg en was er blijkbaar een oplossing gevonden.
Donderdag heb ik een goed gesprek gevoerd met mijn verantwoordelijke. Ik heb haar verteld wat ik leuk vond aan het project en waar ik graag wat meer informatie over had gekregen. Het heeft wat geduurd vooraleer ik het gesprek ben aangegaan, maar het is soms belangrijker om wat langer te wachten. In wou tevens wat meer informatie over het safehouse en dit ligt wat gevoelig, maar ze heeft aangegeven dat ik haar op elk moment bij me mag roepen. De volgende onderwerpen staan dus nog op het programma voor de komende maand: de database van een crèche bijwerken, een bezoek brengen aan de aids-clinic en een afspraak maken voor een rondleiding in het publiek hospitaal in Wentworth.
Ik heb een persoonlijke keuze gemaakt in dit project en dat houdt in dat zitten wachten op een case niets voor mij is. Het nadeel is natuurlijk dat als je weg bent je niet bij een case aanwezig kan zijn. Ik vind het al voldoende om de verhalen ook te horen van de andere meiden. Voor mij is het nu vooral belangrijk dat ik een zo breed mogelijk beeld krijg van de community en te leren van de verschillende instanties waar men mensen wilt opvangen en helpen. Het leuke hieraan is dat ook de verantwoordelijke mij hierin steunt.

Dikke knuff van jouw mamsie die erg fier op jou is.!!